Ruben Baert
“En wat wilt ge later worden, manneke?”
Toen ik als klein manneke deze vraag voorgeschoteld kreeg, zou ik steevast met twee antwoorden op de proppen komen. Een periode hield ik vast aan “Astronaut, meneer”. Het grootste deel van mijn jeugd droomde ik echter van “Boswachter in Australie, juffrouw”.
Ik werd bio-ingenieur. De neiging om de wereld met haar tendensen vanuit een astronautenperspectief te bekijken en mijn liefde voor en bezorgdheid om onze leefomgeving maakten me vatbaar voor het virus van de ontwikkelingssamewerking. De gedachte dat ik met dergelijk papiertje later wel eens coöperant zou kunnen worden, gaf me dan ook moed in moeilijkere tijden van studie.
Na mijn studies ontdekte ik de mogelijkheid om een BTC-infocyclus te volgen. Een job en anderhalf jaar later ben ik uit de grabbelton gevist om in Rwanda bij te dragen aan de uitbouw van de groente- en fruitketen.
