‘Programa de Centros de Servicios Empresariales no Financieros en el corredor Económico Ayacucho – Apurímac – Huancavelica ’ is voor ontwikkelingsprojecten in Peru geen overdreven lange naam. De lading wordt er dan ook graag door de titel gedekt. In de praktijk wordt kortweg ‘Centros de Servicios’ of nog korter weg ‘CSE’ gebruikt. Voor zij die geen Spaans begrijpen – zoals ikzelf enkele jaren terug – luidt de vertaling: ‘Programma van niet-financiële bedrijfsdienstencentra in de economische zone Ayacucho, Huancavelica en Apurímac’. Deze zone is overigens de verzameling van de drie armste departementen van een land waar nog erg grote economische ongelijkheid bestaat tussen de verschillende deelgebieden en het programma heeft dan ook als doel kleine producenten uit de regio kansen te geven op economische ontwikkeling. Lees verder / En savoir plus »
Permalink
Volgende week voeg ik waarschijnlijk foto’s toe aan dit artikel. Kijk dan zeker nog eens terug.
De weken die volgden op de ‘locura’ van de ministeriële delegatie werden voornamelijk opgevuld door vergaderingen van velerlei pluimage, evenals bezoeken aan kleine coöperatieven. Ik heb er zelfs twee cadeautjes aan over gehouden (een kle Lees verder / En savoir plus »
Permalink
De tweede week in Ayacucho verliep erg chaotisch. Maandag had ik nog gevraagd waarmee we ons nuttig konden bezig houden. Het antwoord: “Je kan wat afspraken maken met de gerenten van de verschillende productieve ketens om samen te kijken welke activiteiten je dit jaar nog kan verwezenlijken“. Fijn, we konden ons verder nog rustig inwerken.
Lees verder / En savoir plus »
Permalink
De eerste week in Ayacucho verliep erg rustig. We kwamen om zeven uur ‘s ochtends aan op de luchthaven van de tweeduizendzevenhonderdmeterhoge regiohoofdstad. Binnen het uur konden we, na het ons opfrissen en installeren in de kamers, reeds ontbijten in het restaurant van ons hotel. Daarna trokken we de stad in voor een eerste verkenning. Lees verder / En savoir plus »
Permalink
Niets zo goed als iets moeten regelen om je plaats te leren kennen. We verbleven vijf dagen in Lima om enkele kleine dingen in orde te brengen. We kochten gsm’s met Ayacuchaanse zonenummer, we bezochten de Belgische ambassade om verlengde visums en ‘Tarjetas de Identidad’ aan te vragen, haalden Paulines extra bagage op aan de luchthaven en poogden een bankrekening te openen. Al snel merkten we dat wanneer we zelf iets probeerden te regelen, dat steevast de mist in ging. Met de hulp van de erg sympatieke Wilson, werknemer op het BTC-kantoor van Lima, verliepen al die dingen echter vlot. Uiteraard betekent vlot in enkele gevallen dat je nog erg lang op een stoeltje voor een bureau kan zitten wachten.
Lees verder / En savoir plus »
Permalink
Iemand vroeg me waarom hij een foutmelding kreeg wanneer hij mijn blog wilde bekijken. Een ander wist het al. Ik had er nog steeds niets op gepost. Bij deze.
Van de vlucht tussen Zaventem en Schiphol heb ik niets gemerkt. De avond ervoor was ik een laatste trappist gaan drinken en pita gaan eten met Karen en Erik. Het was een gezellige avond in Antwerpen en omdat ik ongeveer anderhalf uur voor check-in terug thuis was leek het me beter niet meer te slapen. Toen ik eindelijk op het vliegtuig richting Nederland zat viel ik dan ook als een blok in slaap en toen ik wakker werd hadden de meeste medepassagiers hun bagage al in de hand, klaar om het tarmac te betreden.
Lees verder / En savoir plus »
Permalink
