Hola Chicos,
Over Jaen heb ik het al gehad. Het is niet bepaald de meest idyllische plek in Perú. Er is veel criminaliteit en weinig verse vis. In de meeste toeristische gidsen staat het vooral beschreven als een hub tussen Chiclayo en Chachapoyas of de oversteek naar Ecuador via la Balsa. Niet veel te beleven.
Maar zoals overal ter wereld, hebben zelfs de meest godvergeten gaten af en toe iets exclusief te bieden. Een waar verborgen pareltje in Jaen is de koffiebar van CENFROCAFE.
Lees verder / En savoir plus »
Permalink
Hola chicos,
Een update van het geleverde werk:
Eerst en vooral: het resultaat van de camera’s: een fotogenieke tapir in het Sanutario.
Dit is een zeer uitzonderlijk beeld, want deze tapirus pinchaque wordt beschouwd als een ‘levend fossiel’. Geschat wordt dat er in perú nog zo’n 200 overblijven, waarschijnlijk enkel in het Santiario.
Lees verder / En savoir plus »
Permalink
Een veelgehoord – maar weinig geapprecieerd – zinnetje in Perú is ‘no hay’ (is er niet/er is geen…).
Een ober keert terug uit de keuken met de mededeling dat het gerecht dat je besteld hebt op is. Je moet dringend je mails checken, maar ‘no hay internet’. Omdat het de vorige dag zwaar geonweerd heeft is er de hele dag geen elektriciteit. De geldautomaat verzoekt u vriendelijk zich naar de dichtstbijzijnde automaat te begeven, 100 km verderop.
Lees verder / En savoir plus »
Permalink
Ik zit met een date in een koffie/cocktailbar in Jaen. Daar moet je je niet teveel bij voorstellen (bij de bar, zij is best knap), dat betekent gewoon dat ze een espressomachien hebben en pisco sour serveren. Een fijne plek eigenlijk, waar ze trouwens ook hits van de jaren 80 spelen (elke avond dezelfde playlist uiteraard).
Lees verder / En savoir plus »
Permalink
Hola chicos,
Het is al efkes geleden, daarom bij deze een kleine update van mijn werk (‘Chamba‘) hier en in volgende posts twee tekstjes die wat meer een sfeerbeeld geven over het wonen en werken in een land als Perú.
Lees verder / En savoir plus »
Permalink
Om het Santuario te leren kennen, vertrouwd te raken met de vegetatie en opnamewerk te kunnen doen (voor het maken van mijn vegetatiekaart), moet ik van tijd tot tijd het reservaat intrekken.
Ook de ‘Jefatura’, de afdeling van het ministerie van milieu dat hier in San Ignacio het Santuario beheert had een aantal redenen om daar boven op verkenning te gaan: het uitstippelen van routes voor de parkwachters (en eventueel ook voor toerisme) en het vinden van potentiële locaties voor ‘refugios’, die als kamp kunnen dienen voor onderzoekers (of dappere toeristen).
Dus hebben we samen twee expedities georganiseerd van elk ongeveer zes dagen met telkens een twaalftal personen: Jan en ik van het Pro-SNTN, Ingenieros Douglas en Miguel en parkwachters van de Jefatura, dragers en ‘macheteros’.
Lees verder / En savoir plus »
Permalink
Hola chicos,
Ik ben ondertussen al zo’n kleine anderhalve maand hier in San Ignacio, hoofdstad(je) van de gelijknamige provincie, zelf een onderdeel van Cajamarca, een van de dertien departementen van Perú. Het is ook het laatste centrum van betekenis voor de grens met Ecuador, die hier een beetje uitstulpt naar beneden toe. Klein genoeg om ‘tranquilo’ te zijn en vrij van criminaliteit, groot genoeg om sojasaus te kunnen kopen en toch nog een beetje anonimiteit te genieten.
Lees verder / En savoir plus »
Permalink
