Veel mensen vragen zich af waar ik mij nu concreet mee bezig hou. En veel mensen kregen een half antwoord met daarbij een “ik moet eens dringend mijn blog bijwerken”. Dus bij deze…
Zoals eerder gezegd werk ik binnen het Noodprogramma voor het gedeelte “hydaulique villageoise”. Dat stelt zich tot doel 45 putten met handpomp te bouwen in de provincie Kirundo (noorden), 11 diepteboringen met handpomp te installeren in de provincie Rutana (zuidoosten) en 125 bronnen in te richten, eveneens in Rutana.
Lees verder / En savoir plus »
Permalink
Tot nu toe heb ik de kans gehad het noorden van Burundi te leren kennen en dan vooral de provincie Kirundo, in het noordoosten, grenzend aan Rwanda en Tanzania.
De N-weg naar Kirundo slingert zich vanuit Bujumbura meteen de hoogte in om dan de ene heuvel na de andere te bedwingen. Voor de mensen met een gevoelige maag – waaronder ik mezelf mag rekenen – zijn reispilletje dan ook ten zeerste aangewezen. Dit bochtenwerk wordt echter beloond door ontzettend mooie landschappen: kleine valleitjes doorkruist door rivieren, waar je vaak klei-ontginningen aantreft om bakstenen van te maken, of grotere, brede valleien waar in het laagste gedeelte bijna altijd rijst geteeld wordt.
Lees verder / En savoir plus »
Permalink
Na een spannend vertrek vanuit Brussel – zal collega Tom het vliegtuig halen of niet – en een uitermate goede vlucht – met dank aan het cabinepersoneel, zijn we veilig en wel geland ergens ‘s avonds in Bujumbura, Burundi. Alles verliep opvallend vlot, de paspoortcontrole, het aankomen van onze bagage, etc., maar we waren dan ook het enige vliegtuig dat landde. In de inkomsthal werden we verwelkomd door een heus ontvangscomité van BTC en een hoop muggen, hopelijk niet van het geslacht anopheles.
Maandagochtend dan, de eerste werkdag. In plaats van halfslapend naar de trein te lopen, werd ik deze keer opgehaald door chauffeur Nestor met een 4×4 pick-up, na te hebben genoten van een ontbijtje buiten onder de parasol. Niet slecht. Op het werk dan kwam ik wel meteen aan in een moment van grote stress. Omdat het Noodprogramma maar 2 jaar duurt – waarvan één jaar reeds gepasseerd, zijn we zeer beperkt in tijd, dus het moet allemaal vooruit gaan. Ik heb besloten me de eerste dagen bezig te houden met info te absorberen. Dat wil vooral zeggen projectplannen en inschrijvingen op de openbare aanbestedingen doornemen, veel rondkijken, goed luisteren en handjes schudden met interessante mensen.
Permalink
