Wel, en gros houden Annick en ik ons bezig met de “volet ASF”, c’est à dire “Animation, Sensibilisation et Formation” rond de sites waar BTC intervenieert. Het gaat om de nettoyage van de twee prinicipale markten van de stad én de strijd tegen (enkele van de 400) erosieshoofden die de stad in stukken scheurt, waar ik me voornamelijk mee bezig hou.

Op de foto zien jullie sensibilisator Jean Bope tijdens het theoriegedeelte van een van onze formatie-activiteiten. De bedoeling van de vorming is dat de chefs (chef de quartier, chefs de cellule, chefs de rue) van quartier DIPA aan het eind van de vorming de voornaamste basistechnieken kennen en beseffen dat ze mits een shot bonne volonté en serieuse mobilisatie van hun mensen hun quartier kunnen beschermen tegen de erosieprogressie. Die technieken variëren van het planten van pelouse, barrières uit bambou, moulures rond de parcelen, dijkjes aanleggen enz. Allemaal eenvoudige én goedkope technieken maar het probleem is dat het merendeel van de mensen niet echt vertrouwen heeft in deze technieken en eerder wacht op grote ouvrages uit beton en cement en daarnaast krijgen we ook vaak te maken met een zekere nonchalence in de trend van: “tis aan de staat of BTC om ervoor te zorgen dat we onze huizen niet verliezen”.Niet eenvoudig werken, maar we proberen de lokale autoriteiten en “personnes relais” (priesters, leraars, notabelen,..) uit het quartier warm te maken om zich te mobiliseren in deze strijd.

Activiteiten zijn de vulgarisatie van technieken op perceelsniveau; het juridisch, materieel en technisch ondersteunen van “comités de lutte contre l’érosion”; organisatie en ondersteuning (o.a. bomen) van de Salongo-acties (elke zaterdag van 9 tot 11 wordt elke Mbuji-Mayaan verondersteld om te werken voor de “gemeenschap”, maar de respons is beperkt wegens slechte herinneringen aan de gedwongen Salongo tijdens het Mobutu-regime en ook wel doordat le bien public nu eenmaal le bien public is en blijft en zich dus richt tot tout le monde, donc personne); réunions met de autoriteiten van de stad om een globale erosiestrijd-strategie (en technische vormingen) op poten te zetten; ..

Binnenkort starten we ook met radio-uitzendingen en verder staan er nog opleidingen, een programma in scholen en een bande dessinée (strip) op het programma.

Voila, dit was het weer.
Sjalabimpa en voor sommigen: tot snel in den Belgique!
Clara

De voornaamste oorzaak van deze fenomenen is enerzijds de razendsnelle urbanisatiegolf veroorzaakt door de toestroom van Baluba-vluchtelingen vanuit Katanga naar hun regio van oorsprong en anderzijds de massa die gemobiliseerd werd door de verleidelijke lokroep van de diamant. Door de onstabiele situatie waarin het land al sinds decennia verkeert, is er in deze stad die meer dan 3 miljoen hoofden telt, geen enkele vorm van basisinfrastructuur aanwezig: er bestaat geen water- en electriciteitsvoorziening, zoals er ook geen kanaliserings- of rioleringsinfrastructuur is om het overvloedige regenwater te evacueren.

Tijdens een “doorsnee” dag op het werk, kan je Wim aantreffen tijdens de controle van de kwaliteit van het plantmateriaal, of op veldbezoek om de aanplantingen op het terrein op te volgen.

Clara daarentegen kan je al eens een boompje zien planten (Acacia in dit geval), of ontmoet je tijdens één van de vele bezoeken samen met Annick op het terrein, begeleid door de sensibilisatoren van de OVD (Office des Voiries et Drainage) om de dimensie van de erosieproblematiek ten gronde te kennen, te praten met de mensen die te midden van de ravijnen wonen en vergaderingen te organiseren met de chefs de quartier, chefs de cellule en de chefs de rue om te kijken welke kleinschalige anti-erosiemaatregelen er mogelijk zijn, en op welk niveau.