De natuur is tof. Vind ik toch.
En interessant! Daarom hier enkele voorbeeldjes.

Leucena met huurlingen
Leucena leucocephala is een struiksoort met heel veel mogelijkheden. Niet alleen is het een mooie struik, hij is ook heel multifunctioneel. De wortels leggen (in samenwerking met een leger bacteriën) stikstof vast in de bodem. De bladeren verbeteren de bodem, zijn eetbaar (EN goed tegen buikpijn) en bruikbaar als voeder.
Leucena leucocephala werkt niet alleen samen met bacteriën om stikstof vast te leggen in de bodem en zo zichzelf te bemesten, de struik is ook tuk op de aanwezigheid van mieren in zijn kruin. Mieren zijn namelijk eenvoudige en trouwe medewerkers. Geef ze wat eten en ze beschermen u met hun leven! En deze plant met witte kopjes als bloemen, leucocephala voor de Grieken onder ons, heeft ronde nectarklieren op zijn bladeren. Het kleine beetje nectar dat hieruit komt, verzekert dat de mieren op de plant blijven, en de lage productie verzekert dat ze de hele plant moeten bezoeken om genoeg te eten.
Ongelooflijk toch.

Termietenchampignons
Termitomyces sp. zijn een soort termietenpaddenstoelen. En ze zijn lekker!
Er bestaan verschillende soorten termieten en ze eten allemaal graag cellulose. Nu is cellulose heel moeilijk te verteren. Denk maar aan de koe, die 4 magen nodig heeft om cellulose af te breken, of het konijn, dat de cellulose twee keer door zijn darmstelsel moet laten passeren om het deftig te verteren (zoek eens coprofagie op). De termieten hebben, afhankelijk van de soort, 3 verschillende manieren om dit te doen. Een eerste manier is samenwerken met bacteriën in hun maag die het werk voor hun uitvoeren, een andere manier, uitgeoefend door de ‘hogere termieten’ , is de productie van cellulase, een enzyme die de vertering op zich neemt.
D derde manier, de strategie waar ik het hier over heb, is een soort onderaanneming. De termieten eten de cellulose en verzamelen de onverteerde cellulose in een kamer in hun nest. Daar nemen schimmels de taak op zich om de cellulose te verteren. Nadien kunnen de termieten alles opnieuw opeten en de voedzame bestanddelen opnemen.

Deze schimmels maken paddenstoelen aan. En die zijn eetbaar. En lekker! En noemen Termitomyces (onder andere).
Ik heb er een lekkere omelet van gemaakt.
(Deze tweede foto is van Wikipedia.)