Zoals reeds aangekondigd in de vorige post, gaat het deze keer over de Borsalino. Dit is de typerende bolhoed van de Aymara vrouw. De Aymaras zijn voornamelijk afkomstig uit de Andes en de daaraan grenzende hoogvlakten (om en bij de 4000m) en het is dan ook niet verwonderli

jk dat ze door de onverbiddelijke hoogtezon wel eens naar een hoofddeksel plegen te grijpen. Maar dat dat nu juist een toch wel zeer Engels (van een eeuw of 2 geleden) aandoend bolhoedje moet zijn?
Net zoals bij de Maraketta is het niet heel duidelijk waar dit cultureel symbool nu juist vandaan komt, maar de oorsprong is in elk geval weer aan de andere kant van de wereld te zoeken. Het staat wel vast dat men ze pas rond 1920 zou zijn beginnen te dragen…

Volgens een eerste versie waren ze oorspronkelijk bedoeld voor een groep Engelse spoorwegarbeiders die hier destijds het spoorwegnet kwamen aanleggen. De bestelling werd echter verkeerdelijk een paar maten te klein geleverd… Daarom werden ze uitgedeeld aan de ‘lokale bevolking’ die de kleine bolhoedjes heel mooi schenen te vinden. De nieuwe trend van toen blijft vandaag nog steeds mode.

Een andere versie heeft ook te maken met een verkeerde bestelling. Een eigenaar van een hoedenwinkel plaatse verkeerdelijk een order voor een grote vracht bolhoeden.Niet alleen bestelde hij er veel te veel, maar ze zagen er bij levering ook nog belachelijk klein en een beetje gek uit. De winkelier probeerde ze dan maar te verkopen als het laatste nieuw model vrouwenhoed uit Europa. Dat sloeg danig aan dat de man de rest van z’n leven haast niets anders meer verkocht heeft buiten deze bolhoedjes!

De oorspronkelijke hoeden werden overigens gemaakt door de Italiaanse firma Borsalino. Intussen is de Italiaanse zijde van de fabrikant al lang failliet, maar de Boliviaanse tak van het hoedenbedrijf blijft stevig overeind! Voor de traditionele vrouw staat hij immers symbool voor rijkdom en komaf. Een Borsalino kan dan ook tot 200 Amerikaanse dollar kosten (vaak meer dan een maandloon)! Het is steeds ook een zéér gegeerd erfstuk. Het is dan ook niet verwonderlijk dat vele vrouwen verkiezen hun beste hoed enkel op feestdagen te dragen. Vaak wordt hij op die gelegenheden dan ook versierd met gouden juwelen.

Helaas hebben gauwdieven dit recent ook beseft en zijn er steeds meer gevallen van hoed-diefstal. De kleine hoedjes staan immers niet vast op het hoofd en er komt best wat balanceer-werk bij kijken om ze op te houden. Een klein moment van onoplettendheid is dus voldoende voor een gauwdief… Bij feestdagen en parades, waarbij de hoedjes zoals gezegd versierd worden met gouden juwelen, loopt er vaak zelfs een legertje bodyguards rond de dansende vrouwen om hen hiertegen te beschermen! Op dergelijke momenten kan de kost van de hele “cholita-outfit” zelfs oplopen tot 5000 $ en wil men uiteraard geen enkel risico lopen om die familiestukken te verliezen.