Kumba Aminata Baji Niay. Bij dit enigszins ‘nieuwe’ leven in Senegal, past een nieuwe naam. Of op zijn minst een naam waarmee ik écht kan integreren.

Omdat mijn Senegalese vrienden niet akkoord zijn over mijn naam (iedereen geeft graag zijn eigen naam door) heb ik twee voornamen (Kumba & Aminata) en twee familienamen (Baji & Niay). Ze verzekerden me dat dat geen probleem is: “Amul problème”.

Na iets meer dan twee maanden in dit prachtige land, kan ik zonder twijfel zeggen dat ik me goed voel. “Jàmm rekk. Al amdullilaa”; “Ik ben in vrede. Dankzij God”. Alles op Senegalese bodem gebeurt dankzij God. “Insjallah”; “Als God het wil”.

Op de vooravond van het belangrijke islamitische offerfeest “Tabaski” nemen de schapen – nu ze nog leven – de stad stilaan over (zie Afbeelding 1). Aangezien Saint-Louis en de rest van het land het werk van elke dag laat rusten voor dit bijzondere familiegebeuren, heb ook ik wat meer ruimte dan op andere dagen om de gebeurtenissen van de voorbije weken in een blogpost te verwerken.

Afbeelding 1: Schapen nemen de macht over in Saint-Louis

De maand oktober was een ‘verkennende’ maand; het project en het doelpubliek leren kennen, bijleren over sanering en de specifieke problemen in de wijk waar we werken, instituties verkennen, vergaderingen bijwonen, een heleboel praktische zaken in orde brengen enzovoort…

In november ging ik écht van start. Voor het eerst kwamen de communicatieverantwoordelijken van het ministerie van sanering (ONAS), waarmee we samenwerken, naar Saint-Louis op ‘missie’. Ik ontmoette alle notabelen van de wijk Darou tijdens een informele vergadering op het perceel van de ‘chef du quartier’ en trachtte zo goed en zo kwaad als ik kon hun gesprekken in Wolof te volgen. Veel meer dan dat de wil er is om het project te steunen, kon ik er niet uit opmaken. Toch was het een onvergetelijke ervaring en is het belangrijk dat ik van bij het begin af aan bij die vergaderingen betrokken ben zodat de mensen me op zijn minst bij naam kennen. Aangezien ik heel binnenkort in de wijk zelf mijn bureau zal hebben, zal ik de contactpersoon bij uitstek zijn tussen de begunstigden van het project en de mensen van het ministerie van sanering in Dakar. Dat impliceert dat ik zo goed mogelijk Wolof moet spreken en liefst zo vlug mogelijk…

Die eerste week van november ontmoette ik ook de mensen van het Saint-Louisiaanse stadsbestuur. Ook hun steun – deze keer in het Frans – kregen we volledig.

De tweede week van november woonde ik een vijfdaagse vorming bij in het mooie Toubacouta over SARAR PHAST, een participatieve techniek van sensibiliseren over water en sanering aan de hand van afbeeldingen (zie Afbeelding 2 en 3). We zullen deze methode ook gebruiken in de wijk Darou om het belang van ons project te verduidelijken bij de inwoners.

Afbeelding 2: SARAR PHAST vorming in Toubacouta, oefening in het dorp Keur Mama Lamine

Afbeelding 3: SARAR PHAST vorming in Toubacouta, oefening in het dorp Keur Mama Lamine

Tijdens de tweede missie van de ‘ONAS vrouwen’ – de genderbalans is mooi in evenwicht in ons project – werden de toekomstige animatoren geselecteerd die vanaf de maand december het doelpubliek zullen sensibiliseren rond sanering en hygiëne in de ruimere betekenis (zie Afbeelding 4). De ochtend na de selectie begon al meteen de driedaagse vorming van de animatoren (zie Afbeelding 5,6 & 7). We hebben maar tien maanden voor onze sensibiliseringscampagne en dat drijft het tempo duidelijk op…

Afbeelding 4: Een supervisor en zes animatoren (v.l.n.r.) werden aangeworven

Afbeelding 5: De animatoren schetsen de belangrijkste instituties en organisaties van de wijk Darou in een Venn Diagram

Afbeelding 6: Eén van de animatoren analyseert de saneringsproblemen van Darou aan de hand van een “Problem Tree”

Afbeelding 7: Eén van de animatoren beschrijft het historisch profiel van Darou na gesproken te hebben met de locale autoriteiten in de wijk

Met de theoretische basis op zak vertrokken de animatoren uiteindelijk naar de wijk Darou. Daar splitsten ze zich op in groepjes om bij verschillende gezinnen enquêtes af te nemen die polsen naar gebruiken rond sanering en afvalbeheer (zie Afbeelding 8, 9 & videofragment).

Afbeelding 8: Eerste oefening op het terrein

Afbeelding 9: Tweede oefening op het terrein

Animatoren aan het werk in de wijk Darou from Elena Dikomitis on Vimeo.

Dat was de generale repetitie voor het echte werk, dat in december zal aanvatten…nadat de stad de Tabaski-roes heeft uitgeslapen…

Niet te vergeten: “Insjallah”; “Als God het wil”.

[Voir post précédent pour la version française: http://blogcooperation.be/2009/11/30/«-jamm-rekk-»/]