Ook de ontbossing slaat toe in Burundi. De bovenstaande foto’s zijn satellietopnames die het verdwijnen van het bos visualiseren. Gemiddeld ligt de graad van ontbossing hier op 5.2 procent per jaar. Niet dat ik alle dagen met de ontbossing wordt geconfronteerd, maar deze foto’s vielen me op tijdens de opleiding GIS verzorgd door Burundese proffen, gegeven voor de dienst Urbanisme van het Ministére de l’Eau, de l’Environnement, de l’Aménagement du territoire et de l’Urbanisme, en de dienst Geologie van het Ministère de l’Energie et des Mines – en aangeboden door ons project.

Het groen hier in kwestie is la fôret de Kibira, een languitgestrekt woud van 40000 hectaren, met een bioversiteit om u tegen te zeggen. Houtkap en landbouw zijn de voornaamste hoofdverdachten. Maar wie goed kijkt, merkt op dat sommige stukken ook weer groener geworden zijn. Kibira ligt in het noordwesten van Burundi, strekt zich uit tot in Rwanda en bood lange tijd onderdak aan rebellen. Sinds vorige week zijn deze officieel verdwenen. De laatste groep, het FNL, heeft nu ook ceremonieel de wapens neergelegd, zodat we mogen aannemen dat de fragiliteit van de Burundese staat weer wat heeft afgenomen. De leden worden terug opgenomen in de Burundese maatschappij en mogen politieke mandaten opnemen. Dat hangt af van volgend-jaars-verkiezingen.
Op de foto’s hieronder is de groei van de hoofdstad tussen 1979 en 2000 zichtbaar.

Toch woont nog steeds 91 procent van de Burundese bevolking op het platteland. Burundi is een van Afrika’s dichtsbevolkte gebieden doch ook een van de minst verstedelijkte. Dat maakt dat in Burundi ongeveer 86% van de enigszins bewoon- of bebouwbare grond in gebruik genomen is. Intensieve landbouw vind je eigenlijk alleen rond Bujumbura. Maar deze kreunt nu onder de crisis.