.. en gelukkig blijken de regens dit jaar minder heftig dan in het vorige jaar. In een vorige post beloofde ik wat meer info over de gevolgen van het vorige regenseizoen. Daarom hier een klein overzichtje:

De autopista die ten zuiden van San Ignacio en Jaén passeert, verbindt van Chiclayo tot Tarapoto, de kust met de jungle over het Andes-gebergte heen. Deze autopista is voor het Noord-Oosten van Peru (“El Nororiente”) zowat de navelstreng waarlangs quasi alle transport van goederen en personen met de dichter bevolkte en meer geïndustrialiseerde kust verloopt. Door de regens werd deze weg echter op verschillende plaatsen gedurende weken doorgeknipt, met als gevolgen:

Duizenden mensen kwamen gedurende drie dagen vast te zitten tussen gezwollen rivieren in quasi onbewoonde gebieden, zonder onderdak of eten en ironisch genoeg ook zonder (drink)water.

Klik de link voor een filmpje van reddingsacties:

http://www.youtube.com/watch?v=6FTtPG9Xkcg

Niet alleen het transport van passagiers, maar ook van goederen kwam strop te zitten. Zo ontmoette ik een landbouwer die heel zijn oogst granadilla per vrachtwagen naar Lima had gestuurd voor de verkoop. Die vracht was ook vast komen te zitten en de lading beginnen rotten. Het inkomen van een hele oogst was in enkele ogenblikken verloren. Een persoonlijke economische ramp die waarschijnlijk meer mensen overkomen is.

Omgekeerd viel ook de aanvoer van goederen vanaf de kust stil. Aangezien in San Ignacio koffie in quasi monocultuur wordt verbouwd -naast wat bananen, granadilla, suikerriet, rijst, vee- worden de meeste voedingswaren vanaf de kust aangevoerd. Toen die aanvoer stopviel verdrie – of verviervoudigden de prijzen en zaten we hier plots met Europese prijzen voor de laatste voedingswaren die hun versheidsdatum ver voorbij waren.

Ten zuiden van Jaén, het dichstbijzijnde stadje, veranderde een rivier onder invloed van de hevige regens van bedding en verdween de helft van het dorpje Chamaya in de rivier. Op de foto zie je nog de helft van de kerk overeindstaan. De rest van de kerk, een dertigtal huizen en een heel voetbalveld gingen het water in…

Filmpje over Chamaya:

http://www.youtube.com/watch?v=9c31iMZacAM

Ook San Ignacio bleef niet gespaard; Vele huizen hier zijn opgetrokken uit gedroogde leemblokken (=adobes) met daarboven een dak van aluminium golfplaten. Een aantal huizen begaven het onder de aanhoudende regen. Hun bewoners vonden noodgedwongen onderdak bij familie, ofwel in tenten op straat. Sommigen hebben meer dan een half jaar in die tenten geleefd en een aantal mensen leeft nog altijd in “tijdelijke” barakjes.

Verder sleurde een bergbeekje dat doorheen San Ignacio loopt de weg waaronder het ondertunneld was volledig mee. Waar ooit een straat was ontstond een enorm gat, en de nabij gelegen huizen dreigden mee de dieperik in te gaan.

Ook veroorzaakt de regen door aardverschuivingen e.d. problemen voor de water- en elektriciteitsvoorziening. De situatie werd penibel toen San Ignacio meer dan een week zonder leidingwater kwam te zitten. Na deze problemen verbond het Pro-SNTN programma er zich met de gemeente prompt toe een duurzame watervoorziening voor San Ignacio te voorzien. Pannes in bv. de elektriciteisvoorziening hoeven niet echter altijd volledig negatief te zijn: Toen we hier een drietal dagen zonder stroom zaten was het een ware verademing een aantal keren te kunnen eten zonder Cumbia (de lokale populaire muziek) tegen 100 dB rond je kop. En ja, op het einde raakten ook de batterijen van de GSM’s uitgeput waardoor de hemelse stilte totaal werd (afgezien dan van de honden, ezels, katten, hanen,… waarvoor de uit-knop vooralsnog nog niet is uitgevonden ).

En natuurlijk waren er ook nog de continu onderbroken wegen, de honderden hectares landbouwgrond die met teelt en al verloren gingen, de gigantische erosie,…

In België zou je bij al deze problemen stevige actie van de overheid verwachten, eisen van slachtoffers tot schadevergoedingen, protest als er niks gebeurt,… Hier in Peru is dat anders; enerzijds omdat er niet veel geld is, en het sowieso moeilijk is alle problemen te voorkomen, anderzijds omdat de politici in Lima niet altijd enorm veel interesse hebben voor wat er zich in “de provincie” (= de rest van Peru buiten Lima) afspeelt. De mensen hier in de uithoeken van het land verwachten dan ook zeer weinig hulp van hun overheid. Je kan je inbeelden dat je het hier dan ook aan vele mensen moeilijk uitgelegd krijgt waarom een vreemd land, België in deze, wél met een samenwerkingsprogramma met een budget van miljoenen euro’s afkomt om de levenskwaliteit in de zone te verbeteren. En ja, dat gegeven stuit ondanks je uitleg ook zeker op achterdocht…

Ondertussen is het nu momenteel dus sinds enkele maanden opnieuw regenseizoen. Gelukkig lijken de regens dit jaar het wat rustiger aan te doen dan vorig jaar. Buiten af en toe een helling die naar beneden komt, zijn de meeste wegen momenteel bijna continu bereidbaar. Occasioneel moet er nog wel eens een weggespoelde weg gepasseerd worden:

En als het erg geregend heeft, wordt ook het passeren van bergstroompjes die veranderen in heuse rivieren wat ingewikkelder:

Maar verder mogen we dit jaar niet klagen wat de regens betreft!