Vertrekken als BTC vrijwilliger kan op verschillende manieren geïnterpreteerd worden. Er is ten eerste het werk dat we doen, en eigenlijk in de pure zin van het woord, niet echt als vrijwilliger maar eerder als “junior assistent” en dan is er het echt vrijwilligerswerk wat je buiten de werkuren kan doen.

Zo ben ik betrokken geraakt in het evenement “Tambours pour la Paix”, een evenement waarbij we 400 kinderen samenbrachten in creatieve workshops en een grote slotshow op 21 maart in het basketbalstadion van Kigali.
Lees verder / En savoir plus »

Le 17 mars dernier, le projet ADEFIH a organisé une cérémonie officielle pour la pose de la première pierre des infrastructures de débarquement des produits de pêche à Possotomé.

Dans le cadre de sa visite au Bénin, le Ministre belge de la Coopération au Développement nous a fait l’honneur de sa présence lors de cet événement. Celui-ci était accompagné d’une dizaine de parlementaires, de deux bourgemestres, ainsi que de responsables de différentes ONG belges.

C’est dans une ambiance festive que le Ministre Charles Michel a procédé avec le Ministre intérimaire en charge de l’Agriculture, de l’Élevage et de la Pêche, Joseph Ahanhanzo, à la pose de la première pierre, symbole du lancement des travaux de construction des Bases Obligatoires de Contrôle (BOC) et des Plates Formes de Transfert (PFT) autour du lac Ahémé.

Jos nous l’avait dit… “P A T I E N C E“!

Je ne pensais pas que ces 8 lettres allaient prendre tout leur sens dès la fin de la formation! Alors que je voyais mes 9 collègues “africains” quitter le Royaume l’un après l’autre, que les blogs se remplissaient et les aventures démarraient sur les chapeaux de roue, je scrutais presque quotidiennement ma boîte mail dans l’espoir du mail messianique: “Céline, tu as ton visa, tu pars demain”.

Mais l’administration a ses raisons que la raison ignore! Il a bien fallu prendre son mal en … patience!

Heureusement, mon employeur du moment a été aussi très patient et m’a permis de travailler jusqu’au bout et de prester un pré-avis réduit. On se fixe un objectif de date fictif et puis un autre, mais les jours passent et on finit par se demander si on partira jamais! On a le postérieur entre deux chaises, on ose pas faire de projets à trop long-terme, mais on veut profiter à fond des dernières semaines, pas facile à gérer tout ça…

24 décembre 2008, Jelle partait pour le Burundi. 23 février 2009, Laurent arrivait à Bamako. Près d’un mois plus tard, c’était enfin mon tour! PEROU ME VOILA!

Conseil à tous les nouveaux arrivants dans la réserve de recrutement: PATIENCE!

A bon entendeur!

Céline

.. en gelukkig blijken de regens dit jaar minder heftig dan in het vorige jaar. In een vorige post beloofde ik wat meer info over de gevolgen van het vorige regenseizoen. Daarom hier een klein overzichtje:

Lees verder / En savoir plus »

Dit is een tekst die ik verleden jaar in november schreef, maar die ik par hazard enkel bewaarde ipv te publiceren (verkeerde knopje gedrukt?) Lees het zou ik zeggen, want het onderwerp blijft – jammer genoeg – nog steeds actueel. Het is ondertussen ook al verschillende malen in de Belgische media opgedoken.

Zwarte albino’s (niet de rock ‘n’ roll groep uit ’65) zijn blank van huidskleur. Qua lichaamsbouw is er geen verschil met een gewone Burundees. Een albino is een zwarte zonder pigment. Daardoor vallen ze snel op.

Sinds enkele weken leven de Burundese albino’s een verdoken leven, beschermd door politie en overheid. Wat is er aan de hand? Volgens Tanzaniaanse tovenaars hebben lichaamsdelen van deze albino’s magische krachten. Wie een albino arm of been in bezit heeft, mag zich snel aan massale rijkdom verwachten! Zij verkopen daarom aan de meest biedende amuletten of toverdrankjes gemaakt van albino ledematen. Gestroopte albinohuid wordt naar West-Afrika getransporteerd en verkocht voor zijn toverkracht. Een lucratieve handel, er wordt gefluisterd dat een lichaam van een albino al gauw 100.000 dollar opbrengt.

In de oostelijke provincie Rutana, die aan Tanzania grenst, zijn de afgelopen weken (in oktober dus) verschillende albino’s gedood. Vermaledijde magiërs en hun handlangers gaan op zoek naar deze albino’s en doden hen op de meest gruwelijke wijze om de lichaamsdelen naderhand in Tanzania aan de man te brengen. Ze dringen ‘s nachts huizen binnen, knevelen alle inwonende en vermoorden dan de aanwezige albino (kind of volwassene, het maakt niet uit).

De Burundese Gouverneurs hebben de albino’s in hun provincie in veiligheid gebracht en onder politiebescherming geplaatst om erger te voorkomen. De presidenten van Burundi en Tanzania proberen ook de absurditeit van dit bijgeloof duidelijk te maken door te stellen dat: “Als het bezit van ledematen van albino’s rijkdom verschaft, waarom zijn albino’s dan zelf niet rijk?” Maar dat is een ander verhaal…