Ontwikkelingssamenwerking.  Samen werken aan ontwikkeling.  Samenwerking met als doel ontwikkeling.  Samenwerking.  Ontwikkeling.  Het idee is er, het streefdoel is er, de intenties zijn er, de middelen zijn er, de mankracht is er, de noodzaak is er.  En toch blijft de honger sluimeren.  Zie je mensen kromgetrokken door vreemde ziektes door het straatbeeld lopen.  Vraag je beter niet aan iemand om zijn naam te spellen.  Zie je meer kinderen heulen en sleuren met alles waar ze een centiem aan kunnen verdienen dan aan de schoolpoort.  Dragen meisjes van twaalf een sluier, hiermee hun status van gehuwde vrouw uitdrukkend.  Banen kuddes geiten zich een weg door de straten van de hoofdstad.  Steekt op quasi elke hoek een agent wat smeergeld in zijn zak.   
Onder een zon die loodrecht aan de zenith staat en iedereen voorziet van temperaturen die in de schaduw ruim de 45°C halen roept dit schouwspel nog meer medeleven en vooral een onverbiddelijk medelijden op.  Mannen die volgeladen karren door de stad sleuren. Jongeren die vol moed en met een prachtige glimlach godganse dagen aan een verkeerslicht telefoonkaarten verkopen.  Kinderen van wie hun dagtaak bestaat uit het begeleiden van een oudere minder valide.    Gelukkig voor degenen die aan ontwikkelingssamenwerking doen is er geld voor een bureau met airco, een 4×4 met airco, een huis vol airco en een restaurant met airco.  In dat bureau, en tijdens de afspraken die gebeuren tussen de 4×4 ritjes in, wordt gewerkt aan ontwikkeling.  Echt waar.  Het idee is er, het streefdoel is er, de intenties zijn er, de middelen zijn er, de mankracht is er, de noodzaak is er.  Zelfs de samenwerking is er.   

Maar het is zo onwaarachtig moeilijk resultaten te boeken.   

Armoede, gewoonte, religie, traditie, politiek.  Grote en toch terzelfdertijd nietszeggende woorden.  Omhulsels voor onbekende realiteiten.  En het is moeilijk onbekende realiteiten te doorgronden.  Noodzakelijk wil je ze veranderen, maar moeilijk.  Het vergt tijd.  Het vergt ‘du courage’, zoals ze het hier zo mooi zeggen.  Maar het is nodig.  Een noodzaak.  Het kan niet zo bedoeld zijn dat op het ene continent de bevolking quasi alles heeft wat ze begeert, en op het andere honger en ziektes troef zijn.   

Evenals vreemd genoeg een goed humeur en een aangeboren vriendelijkheid…