Wat heb ik de laatste tijd gedaan? Ik ben “op missie geweest” en heb quasi alle projecten van BTC in Benin bezocht om er met de mensen van het project te praten over ‘gender, vrouwen- en kinderrechten’. Héél interessant! Des te meer omdat ik het geweldige gezelschap heb gekregen van Katrien, de genderexperte – ahum, raadgever gender, sorry Katrien! – van BTC Brussel. Zij is gelukkig een weekje naar Benin kunnen komen om samen met mij te onderzoeken of en hoe de projecten rekening houden met gender en kinderrechten en strategieën te bedenken hoe we dit kunnen verbeteren. Dit ‘mainstreamen van gender en kinderrechten’ is natuurlijk helemaal niet evident voor de projecten omdat zij in eerste instantie gericht zijn op hetzij landbouw (boerengemeenschappen, productie-verbetering, commerciële activiteiten verbeteren, …), hetzij gezondheidszorg (verbeteren van toegang tot gezondheidszorg, van de kwaliteit, …), hetzij justitie (justitie dichterbij de bevolking brengen, bevolking informeren over hun rechten, …) en overheid (decentralisatie, ondersteunen van lokale besturen). Maar aangezien gender en kinderrechten transversale thema’s zijn, zouden alle projecten van BTC continu moeten nadenken over hoe hun activiteiten de situatie van vrouwen en kinderen kunnen verbeteren, hoe ze de deelname van vrouwen aan hun activiteiten kunnen optimaliseren, en zeker vermijden dat ze negatieve gevolgen zouden hebben voor vrouwen en kinderen. Voor de BTC-ers onder ons klinkt dit allemaal evident, maar blijkbaar is dit zeker niet het geval in de praktijk….

De missie was ongelooflijk vermoeiend, des te meer omdat ik nogal slecht slaap tegenwoordig en ook de vuile lakens in sommige hotels, de warmte en het lawaai helpen natuurlijk niet. We hebben ook kei-hard gewerkt deze week om zo snel mogelijk een geweldig rapport af te leveren en BTC te overtuigen meer mogelijkheden te scheppen zodat BTC in Benin gewoon een koploper wordt op dit vlak. Ook dit weekend in Cotonou zijn we bezig geweest van ‘s morgens tot ‘s avonds om toch al zoveel mogelijk samen op papier te hebben gezet voor Katrien weer op het vliegtuig sprong. Maar ik vond het echt de moeite. Zeker omdat ik ontzettend veel geleerd heb van de mensen ter plekke over de concrete situatie, en van Katrien, over gender. En ja, haar enthousiasme is op mij blijven kleven, dus wil ik er voorlopig in blijven geloven dat al ons werk de moeite zal lonen!