New:

Archive for January, 2008

gseurs

Vertrokken … … … aangekomen !

Ik denk dat ik mag schrijven in naam van Katelijne, Klaas en mezelf dat we fantastisch vertrokken zijn, nog beter aangekomen en nog geweldiger ontvangen, hier in Cotonou. We zijn een dikke week bezig geweest met acclimatiseren, BTC Cotonou en de projecten leren kennen, beetje Cotonou zelf verkennen, op zoek gaan naar een appartementje, een rekening openen, gsm-nummertje aanschaffen, … Ondertussen nog afscheid nemen van Klaas die naar zijn project in het Noorden van Benin vertrok. En nu zijn we dus bijna gesetteld. Ik heb een klein appartementje gevonden, Katelijne heeft ook zo goed als beslist over een huisje. Ook heb ik een lang “functie-gesprek” gehad met Sven, onze ResRep. Nu ik duidelijker weet wat allemaal van me verwacht wordt, ben ik er dan ook maar meteen ingevlogen. Ik weet in elk geval wat te doen de komende maanden! Het eerste wat me te doen staat is een evaluatie opstellen van alle BTC-projecten in Benin vanuit de gender- en kinderrechteninvalshoek. Laat ons zeggen: een uitdaging!

Comments

ecleynen

Arrival - mijn eerste pasjes

Sinds 2003 ben ik elk jaar in deze stad geweest en sommige dingen blijven echt onveranderd.  Gisteren had ik het geweldige idee om tussen de eenzame uren op kantoor en de eenzame uren in het hotel een ontspannend uitstapje te maken naar het stadscentrum. Vervoersmiddel: de ‘daladala’, een heerlijk ding dat echt óveral rondrijdt, een tweedehands Japans busje voor 10 personen waarin zoveel mogelijk mensen worden gepropt, waarin vaak keiharde muziek speelt en de passagiers die, in contrast hiermee, muisstil en zonder morren wachten tot ze op hun bestemming zijn.

De heenreis vlot en gezellig. De terugweg was een iets zwaardere klus. De daladala die ik moest nemen stopte aan ‘Posta’, zoals de naam laat uitschijnen: ‘Het Postkantoor’. Deze busstop is een strook van ongeveer honderd meter lang, waar een twintigtal verschillende daladala’s stopt en waar op spitsuren een man of honderd op straat staat te wachten. De exacte stopplaats van de busjes (en dus ook van het mijne) is volledig onvoorspelbaar.

Scene: wanneer het bewuste vehicle nadert, zet de menigte zich in beweging richting bus, die soms al 50 meter eerder is gestopt en staat te wachten, of kei hard nog 50 meter verder rijdt; hierdoor laat men zich uiteraard niet afschepen, maar men spurt erop los tot aan de busdeur en begint te knokken en te duwen om eerst door het deurgat te raken, uiteraard niet wachtend tot andere argeloze passagiers zijn uitgestapt. Mijn medepassagiers lieten zich niet ontmoedigen door de kleine deuropening, en om toch zeker een plaatsje te bemachtigen begonnen velen binnen te kruipen langs het raam van de chauffeur, die geen bezwaar leek te hebben.

Ik, het gebrek aan assertiviteit in levende lijve, kon de hele rit recht staan met mijn kop tegen het plafond geplakt.

Comments (1)

Paul

La CTB à l’honneur : Visite du président tanzanien

Ce samedi, notre petit village perdu au milieu des colines a eu l’honneur de recevoir le président Kikwete.Cela faisait bien 15 jours que toutes les activités tournaient autour des préparatifs de cette venue. Toute autre activité était ralentie ou renvoyée à plus tard.

Initialement prévue pour vendredi, la visite n’a eu lieu que ce samedi matin pour cause de fortes pluies sur l’aéroport jeudi.

Le Président est venu pour inaugurer un batiment construit avec l’aide de mon projet : la pharmacie centrale. Elle doit permettre d’améliorer la disponibilité des medicaments dans le district.

Danseuses

 

Danseuses

En attendant le président qui devait d’abord inaugurer une usine à café, des chanteurs et des danseurs mettent l’ambiance et permettent de passer le temps en cas de retard.

Public

 

Public

Peu avant son arrivée, les militaires chargés de la sécurité arrivent et encadrent les spectateurs qui sont beaucoup moins nombreux qu’on aurait pu l’imaginer. Sans doute que travaillant au district qui organisait cette visite, je n’ai entendu parler que de ça à tout va, et donc je m’attendais à un truc monstrueux. Dans le public, bcp d’enfants, des fonctionnaires et leurs familles.

Président Kikwete

 

Président Kikwete et M.Boonen

Après les discours, le président et le représentant de l’ambassade belge recoivent des cadeaux : des objets tissés en feuille de bananier, des tapis, et un tambour (scandaleusement semblant venir de la région du kilimandjaro alors qu’il y a des fabricants de tambour ici ou à bkb !! )

La fameuse store

 

La fameuse store


Le batiment à inaugurer. Le premier batiment construit par la coopération belge à etre inauguré par le président !! La classe à dallas quoi ! Grace à cette visite, pas mal de trucs qui trainaient pour le finir ont été accéléré. En quelques jours, on a fait un chemin d’accès que le projet demandait depuis quelques mois. pareil pour les étagères qui étaient notre monstre du Loch Ness, elles ont été finies de monter le matin de son arrivée. Du coup le batiment est vraiment super et fonctionnel. Il faut maintenant s’occuper du management des médocs et une fois cela en place, ca devrait bien rouler.

Le président repart demain. Je vais essayer de recupérer mon bureau qui a servi de table au président pendant la cérémonie (car probablement des ouvriers ont cassé la table à peu près neuve qui devait servir à l’origine..) Et aussi nos chaises qui ont servi également au président mais aussi à tous ses aides. Mais malheureusement si le départ des chaises et tables s’est passé rapidement, président oblige, je crains qu’il ne soit un peu plus difficile de se les faire ramener rapidement !!

En tout cas, c’était intéressant d’assister à cette visite. D’avoir un peu participé à l’organisation de l’intérieur du microcosme gouvernemental..

A plus

Comments

mquintens

Vlamingen in de wereld

Een interview met Miguel en Josti.
Un entretien avec Miguel et Josti.

Vlamingen in de wereld

Comments

mquintens

Femmes d’aujourd’hui

Astrid est une “femme d’aujourd’hui”! Lisez l’article
Astrid is een “vrouw van vandaag”! Lees het artikel!

Femmes d’aujourd’hui - Janvier 2008

Comments